GrBusinessForum
Η ελληνική κοινότητα του επιχειρείν


Λάθη, απειρίες, αφέλειες

2 likes Iasonas geo75  

Για να θυμούνται οι παλιοί και να μαθαίνουν οι νέοι.  Επαγγελματικά λάθη, απειρίες, αφέλειες, δικά μας ή γνωστών ή για περιπτώσεις που ξέρουμε.


Το πρώτο λάθος ως μικροπωλητής πάγκου. Χριστούγεννα του 80, φοιτητής στη Θεσσαλονίκη.

Μία συμφοιτήτρια είχε πάγκο στην Αριστοτέλους με χριστουγεννιάτικα: καρτούλες, καμπανάκια και τα σχετικά και με πήρε να τη βοηθάω (και μάλλον της άρεσα κιόλας). Μια μέρα που έλειπε, σκάει μύτη ένας συμφοιτητής: τι  ωραία πράγματα είναι αυτά; πού τα βρίσκετε και τα πουλάτε; βγάζετε καλά λεφτά;

Α ναι, του λέω, βγαίνει καλό χαρτζηλίκι, τα παίρνουμε από το Ρέκο, 1,50 δρχ η κάρτα και την πουλάμε 4 δρχ... κι άρχισα να αραδιάζω διάφορα.

Την άλλη μέρα έρχεται ο τύπος και στήνει πάγκο ακριβώς δίπλα. Ήθελε και παρέα. Έρχεται η κοπέλα, μας βλέπει να μιλάμε και κατάλαβε τι συνέβη. Χωρίς πολλές περιστροφές με σχόλασε. Πάει και το χαρτζηλίκι, πάει και το γκομενάκι.

24-04-2020 15:39 Παράθεση
2 likes Iasonas geo75  

Ο συνέταιρός μου ο Jean έχει τη συνήθεια να κάνει μεγάλες σκάλες στα ταξίδια του για να γνωρίζει πόλεις ή να συναντά άτομα που ξέρει εκεί. Κάνει λοιπόν σκάλα στη Λυών και πάει σε ένα εστιατόριο να φάει.

Καθώς έτρωγε ακούει έναν στο τηλέφωνο να καλεί κάποιον και να του λέει να έρθει επειγόντως να δει ένα διαμέρισμα που ήταν σούπερ ευκαιρία. Του αράδιασε όλα τα ατού για να τον πείσει να βιαστεί και του είπε οτι η τιμή ήταν εξευτελιστική γιατί ο άλλος είχε ανάγκη. Του δίνει τη διεύθυνση του ακινήτου για να βρεθούν σε μία ώρα εκεί μπροστά.

Παρατάει ο Jean το φαί στη μέση και βουτάει στο πρώτο ταξί. Υπογράφει ένα τσεκ προκαταβολή και το κλείνει. Φαντάζομαι τον άλλο να τραβάει τα μαλλιά του.

Δεν μπορεί να έχεις βρει τη σούπερ ευκαιρία και να την κάνεις βούκινο. Το ό,τι τη βρήκες πρώτος δεν σου δίνει κάποιου είδους προτεραιότητα. Σε αυτές τις φάσεις είναι όποιος προλάβει.

24-04-2020 16:04 Παράθεση
2 likes George geo75  
Παράθεση από Marco Polo, 24-04-2020 15:39:

Για να θυμούνται οι παλιοί και να μαθαίνουν οι νέοι.  Επαγγελματικά λάθη, απειρίες, αφέλειες, δικά μας ή γνωστών ή για περιπτώσεις που ξέρουμε.


Το πρώτο λάθος ως μικροπωλητής πάγκου. Χριστούγεννα του 80, φοιτητής στη Θεσσαλονίκη.

Μία συμφοιτήτρια είχε πάγκο στην Αριστοτέλους με χριστουγεννιάτικα: καρτούλες, καμπανάκια και τα σχετικά και με πήρε να τη βοηθάω (και μάλλον της άρεσα κιόλας). Μια μέρα που έλειπε, σκάει μύτη ένας συμφοιτητής: τι  ωραία πράγματα είναι αυτά; πού τα βρίσκετε και τα πουλάτε; βγάζετε καλά λεφτά;

Α ναι, του λέω, βγαίνει καλό χαρτζηλίκι, τα παίρνουμε από το Ρέκο, 1,50 δρχ η κάρτα και την πουλάμε 4 δρχ... κι άρχισα να αραδιάζω διάφορα.

Την άλλη μέρα έρχεται ο τύπος και στήνει πάγκο ακριβώς δίπλα. Ήθελε και παρέα. Έρχεται η κοπέλα, μας βλέπει να μιλάμε και κατάλαβε τι συνέβη. Χωρίς πολλές περιστροφές με σχόλασε. Πάει και το χαρτζηλίκι, πάει και το γκομενάκι.


Χαχα, ωραίος. Βέβαια από τότε σου έγιναν σίγουρα μάθημα τα:

"Στερνή μου γνώση να σε είχα πρώτα"

"Τα εν οίκω μη εν δήμω"

"Φοβού τους Δαναούς και δώρα...συζητώντας" 😂

24-04-2020 16:07 Παράθεση
1 likes geo75  
Παράθεση από Iasonas, 24-04-2020 16:07:

Χαχα, ωραίος. Βέβαια από τότε σου έγιναν σίγουρα μάθημα τα:

"Στερνή μου γνώση να σε είχα πρώτα"

"Τα εν οίκω μη εν δήμω"

"Φοβού τους Δαναούς και δώρα...συζητώντας" 😂


Ήμουν κάπως επιπόλαιος στην αρχή. Από το 2000 που έπαθα ένα μεγάλο χουνέρι, άρχισα να παίρνω κανονικές προφυλάξεις. Το περιστατικό στη Γαλλία:

Μία γνωστή μου, ελληνογαλλίδα, είναι παντρεμένη με έναν στον χώρο της εστίασης ο οποίος αποφασίζει να κάνει δικό του εστιατόριο και με καλούν για φαϊ.

Μού αρέσει κι αρχίζω να πηγαίνω συχνότερα. Σιγά σιγά το μαγαζί γίνεται στέκι των γκολφέρ, γιατί εκεί κοντά είναι ένα μαγαζί ειδών γκολφ. Είχε έρθει ο ιδιοκτήτης για φαί, του άρεσε κι έφερνε κι άλλους.

Ο άντρας της λοιπόν άρχισε να μπαίνει στο τρυπάκι με το γκόλφ. Πιο συχνά ήταν στο green παρά στο μαγαζί. Του μπηκε η ιδέα να κάνει κάτι σε αυτό το χώρο κι άρχισε να με προσεγγίζει. Με πήγε σε ένα γκολφ, μου άρεσε, πήρα δάσκαλο να μάθω κι αρχίσαμε να πηγαίνουμε μαζί. Μετά μου το ξεφούρνισε να κάνουμε κάποιο προτζεκτ μαζί. Άρχισα να ψάχνω στο ιντερνέτ πληροφορίες, ιδέες από εξωτερικό και τα σχετικά και τελικά κατέληξα σε ένα πρότζεκτ που το δούλεψα πολύ καλά κι ήταν έτοιμο για εφαρμογή, γιατί είχα κάνει όλη την προετοιμασία.

Αλλά αντί να το προχωράω σταδιακά, του έδωσα κόπια από όλο το πρότζεκτ. Σε λίγο καιρό άρχισε να απομακρύνεται και μια μέρα μου λέει ότι για χ λόγους δεν μπορούσε να συνεχίσει.

Ένα χρόνο μετά, περνώντας από ένα παρατημένο τερέν γκολφ, βλέπω ότι κάτι είχε αλλάξει και πάω να δω. Ήταν ανακαινισμένο και σε λειτουργία. Τα μπαλάκια γράφαν ένα όνομα τράπεζας (διαφήμιση) και υπήρχαν και παιδικά clubs (μπαστούνια), πράγμα πρωτοπόρο για την εποχή κλπ κλπ δηλ πράγματα που τα είχα όλα στο πρότζεκτ. Ψηλιάστηκα τη δουλειά κι άρχισα να το ψαχνω για τον ιδιοκτήτη. Ήταν ο καταστηματάρχης των ειδών γκολφ.

Αργότερα η γνωστή μου, που χώρισε με τον εστιάτορα, μου είπε την ιστορία. Ο (πρώην) άντρας της με έριξε και προσέγγισε τον καταστηματάρχη ως πιο βάσιμο, γιατί είχε χρόνια στο γκόλφ. Αυτό που δεν προέβλεψε ήταν ότι εκείνος είχε πολύ μεγάλα κεφάλαια και δεν τον είχε ανάγκη. Πήρε το προτζεκτ και στην συνέχεια τον έριξε.

Στη συνέχεια ο καταστηματάρχης έκανε συνεργασίες με σχολεία και τρελάθηκε στο χρήμα.

Από τότε φοβάμαι ακόμα και τον ίσκιο μου.

24-04-2020 17:22 Παράθεση
1 likes Monopoly  
Παράθεση από Marco Polo, 24-04-2020 17:22:

Ήμουν κάπως επιπόλαιος στην αρχή. Από το 2000 που έπαθα ένα μεγάλο χουνέρι, άρχισα να παίρνω κανονικές προφυλάξεις. Το περιστατικό στη Γαλλία:

Μία γνωστή μου, ελληνογαλλίδα, είναι παντρεμένη με έναν στον χώρο της εστίασης ο οποίος αποφασίζει να κάνει δικό του εστιατόριο και με καλούν για φαϊ.

Μού αρέσει κι αρχίζω να πηγαίνω συχνότερα. Σιγά σιγά το μαγαζί γίνεται στέκι των γκολφέρ, γιατί εκεί κοντά είναι ένα μαγαζί ειδών γκολφ. Είχε έρθει ο ιδιοκτήτης για φαί, του άρεσε κι έφερνε κι άλλους.

Ο άντρας της λοιπόν άρχισε να μπαίνει στο τρυπάκι με το γκόλφ. Πιο συχνά ήταν στο green παρά στο μαγαζί. Του μπηκε η ιδέα να κάνει κάτι σε αυτό το χώρο κι άρχισε να με προσεγγίζει. Με πήγε σε ένα γκολφ, μου άρεσε, πήρα δάσκαλο να μάθω κι αρχίσαμε να πηγαίνουμε μαζί. Μετά μου το ξεφούρνισε να κάνουμε κάποιο προτζεκτ μαζί. Άρχισα να ψάχνω στο ιντερνέτ πληροφορίες, ιδέες από εξωτερικό και τα σχετικά και τελικά κατέληξα σε ένα πρότζεκτ που το δούλεψα πολύ καλά κι ήταν έτοιμο για εφαρμογή, γιατί είχα κάνει όλη την προετοιμασία.

Αλλά αντί να το προχωράω σταδιακά, του έδωσα κόπια από όλο το πρότζεκτ. Σε λίγο καιρό άρχισε να απομακρύνεται και μια μέρα μου λέει ότι για χ λόγους δεν μπορούσε να συνεχίσει.

Ένα χρόνο μετά, περνώντας από ένα παρατημένο τερέν γκολφ, βλέπω ότι κάτι είχε αλλάξει και πάω να δω. Ήταν ανακαινισμένο και σε λειτουργία. Τα μπαλάκια γράφαν ένα όνομα τράπεζας (διαφήμιση) και υπήρχαν και παιδικά clubs (μπαστούνια), πράγμα πρωτοπόρο για την εποχή κλπ κλπ δηλ πράγματα που τα είχα όλα στο πρότζεκτ. Ψηλιάστηκα τη δουλειά κι άρχισα να το ψαχνω για τον ιδιοκτήτη. Ήταν ο καταστηματάρχης των ειδών γκολφ.

Αργότερα η γνωστή μου, που χώρισε με τον εστιάτορα, μου είπε την ιστορία. Ο (πρώην) άντρας της με έριξε και προσέγγισε τον καταστηματάρχη ως πιο βάσιμο, γιατί είχε χρόνια στο γκόλφ. Αυτό που δεν προέβλεψε ήταν ότι εκείνος είχε πολύ μεγάλα κεφάλαια και δεν τον είχε ανάγκη. Πήρε το προτζεκτ και στην συνέχεια τον έριξε.

Στη συνέχεια ο καταστηματάρχης έκανε συνεργασίες με σχολεία και τρελάθηκε στο χρήμα.

Από τότε φοβάμαι ακόμα και τον ίσκιο μου.


Πως και δεν υπογράψατε συμφωνητικό εμπιστευτικότητας; Θα τον είχες τυλίξει σε μια κόλα χαρτί με αυτό που έκανε.

24-04-2020 17:52 Παράθεση
0 likes  
Παράθεση από geo75, 24-04-2020 17:52:

Πως και δεν υπογράψατε συμφωνητικό εμπιστευτικότητας; Θα τον είχες τυλίξει σε μια κόλα χαρτί με αυτό που έκανε.


Άμα θέλει ο άλλος να σου την φέρει, μπορεί να το κάνει και με συμφωνητικό. Ειδικά με τον τρόπο που περιέγραψε ο φίλος πιο πριν, θα του την έφερνε και με συμφωνητικό, αφού δεν ήταν στο όνομα του η νέα επιχείρηση.

24-04-2020 19:17 Παράθεση
Are you talking to me?
1 likes George  

Έχω έναν πελάτη που είναι 2 αδέρφια. Ο πατέρας τους είχε σουβλατζίδικο από παλιά, πολύ πετυχημένο. Όταν ο πατέρας τους αποσύρθηκε, σε κάποια στιγμή, αποφάσισαν τα αδέρφια ότι δεν τους χωρούσε όλους το ίδιο μαγαζί κάτω απ την ίδια στέγη. Προφανώς δεν ταίριαζαν, ειδικά από τη στιγμή που μπήκαν οι γυναίκες τους στη μέση, έγινε αχταρμάς.

Αποφάσισαν ο ένας να κρατήσει το παλιό μαγαζί, και ο άλλος να πάρει ένα γενναίο κεφάλαιο και να ανοίξει ένα ίδιο ακριβώς μαγαζί, από άποψη ονομασίας και προϊόντος σε κάποιο σημείο πολύ πιο κεντρικό. Μαντέψτε τι έγινε. Όλη σχεδόν η πελατεία στράφηκε στο κεντρικό μαγαζί, μιας και ήταν βολικότερο το σημείο και απ τη στιγμή που έδιναν το ίδιο ακριβώς προϊόν. 

Με το πέρασμα του καιρού ο δεύτερο αδερφός γιγαντώθηκε και σήμερα δουλεύει με 15 άτομα προσωπικό ενώ ο πρώτος δουλεύουν 2 άτομα με υποπολλαπλάσιο τζίρο.

Δεν θα έβαζα την ιστορία αυτή στην αφέλεια, ούτε στην απειρία αλλά περισσότερο στα λάθη.Ίσως και ατυχία. Αδυναμία να προβλέψει ο επιχειρηματίας τον τρόπο που θα εξελιχθούν τα πράγματα. Σίγουρα αν γυρνούσε τον χρόνο πίσω ο πρώτος αδερφός, θα επέλεγε να μη χωρίσουν και να μείνουν όλοι στο παλιό μαγαζί που δούλευε πολύ καλά και ήταν ικανό να θρέψει άνετα και τι δύο οικογένειες.

25-04-2020 18:06 Παράθεση
1 likes geo75  

Παράθεση από geo75, 24-04-2020 17:52:

Πως και δεν υπογράψατε συμφωνητικό εμπιστευτικότητας; Θα τον είχες τυλίξει σε μια κόλα χαρτί με αυτό που έκανε.


Υπάρχουν περιπτώσεις που μπορούν να καλυφθούν και άλλες όπου κάτι τέτοιο δεν είναι ρεαλιστικό. Η ιδέα γενικά δεν καλύπτεται. Όταν κάποιος καταλάβει την ιδέα και είναι έξυπνος και δραστήριος μπορεί να ψάξει τα υπόλοιπα μόνος του. Αυτό που μπορείς να κάνεις είναι να έχεις δουλέψει τις λεπτομέρειες σε τέτοιο βαθμό που να μπορείς να περάσεις στην πράξη αμέσως, ώστε να έχεις τεράστιο προβάδισμα, αν σκεφτεί ο άλλος να σου τη φέρει. Αλλά να προχωράς σταδιακά. Να ξέρει μόνο όσα χρειάζεται για το κάθε στάδιο.

Η ιδέα ήταν μία σχολή γκολφ για όλες τις ηλικίες. Υπήρχαν 5 τερέν γκόλφ και καμμία σχολή. Μόνο ανεξάρτητοι δάσκαλοι. Και το γκόλφ ήταν για υψηλά εισοδήματα, ενώ θα μπορούσε να εκλαικευτεί και να απευθυνθεί και σε χαμηλότερα στρώματα. Και είχα δουλέψει όλες τις δυνατές μεθόδους για να ρίξω το κόστος. Τις μεθόδους καθεαυτές δεν μπορείς να τις κρύψεις,είναι η ραχοκοκκαλιά του προτζεκτ, διότι για να κάνεις σχολή θες να έρθει μαζικά κόσμος κι άρα αναγκαστικά θα μιλήσεις για τρόπους να ρίξεις το κόστος.

Επειτα είναι και ο ενθουσιασμός. Εκεί μπορεί να την πατήσεις και να πεις λίγο περισσότερα πράγματα.

26-04-2020 14:13 Παράθεση
1 likes geo75  
[quote] Παράθεση από Evi, 25-04-2020 18:06:

Δεν θα έβαζα την ιστορία αυτή στην αφέλεια, ούτε στην απειρία αλλά περισσότερο στα λάθη.Ίσως και ατυχία. Αδυναμία να προβλέψει ο επιχειρηματίας τον τρόπο που θα εξελιχθούν τα πράγματα.


Όπως τα έχεις περιγράψει φαινόταν για προβλέψιμη εξέλιξη. Ξέρω κι εγώ μία τέτοια περίπτωση.

26-04-2020 14:27 Παράθεση
0 likes  
Παράθεση από Marco Polo, 26-04-2020 14:13:

Αυτό που μπορείς να κάνεις είναι να έχεις δουλέψει τις λεπτομέρειες σε τέτοιο βαθμό που να μπορείς να περάσεις στην πράξη αμέσως, ώστε να έχεις τεράστιο προβάδισμα, αν σκεφτεί ο άλλος να σου τη φέρει. Αλλά να προχωράς σταδιακά. Να ξέρει μόνο όσα χρειάζεται για το κάθε στάδιο.


Έχεις δίκιο ναι. Η καλύτερη τακτική είναι να κινηθείς πολύ γρήγορα ώστε ακόμη και θελήσει να σου τη φέρει ή να σε αντιγράψει κάποιος, εσύ να είσαι πιο μπροστά χρονικά και να μπεις στην αγορά πιο νωρίς και να έχεις προβάδισμα, αν και το νωρίς δε σημαίνει πάντα προβάδισμα, αλλά συνήθως σημαίνει. Συν ότι πολλές φορές δε χωράει δεύτερος ανταγωνιστής, οπότε όποιος προλάβει να ανοίξει πρώτος αυτός θα κερδίσει.

27-04-2020 10:06 Παράθεση



Απάντηση: