GrBusinessForum
Η ελληνική κοινότητα του επιχειρείν


Τι κάνει μία χώρα συνήθη προορισμό μετανάστευσης;

2 likes Gauss Iasonas  

Όταν μιλάμε για μετανάστευση, το μυαλό μας πάει σε ορισμένες χώρες. Αυτές είναι Γερμανία και Αγγλία και πιο μακριά ΗΠΑ, Καναδάς και Αυστραλία. Όταν κάποιες χώρες γίνονται συνήθεις προορισμοί, καθιερώνουν και το πλαίσιο συζήτησης, πχ όταν μιλάμε για τη δυσκολία της μετανάστευσης θα φέρουμε στο μυαλό τις συγκεκριμένες χώρες.

Παρόλα αυτά οι Έλληνες μεταναστεύουν και σε άλλες χώρες χωρίς αυτό να έχει καταφέρει να σπάσει το στερεότυπο των στάνταρ χωρών, πράγμα που αλλοιώνει τη γενική εικόνα και τα τελικά συμπεράσματα.

Τελευταία ακούω πολύ για Ολλανδία, ενώ με εκπλήσσει που δεν βλέπω κάποια χώρα του Α. Μπλοκ από αυτές που μπήκαν στην ΕΕ και αναπτύσσονται ραγδαία να έχει καταφέρει να ξεχωρίσει. Από το σκηνικό λείπει επίσης και η Γαλλία μία ιδιαίτερα φιλική χώρα που στις σχετικές συζητήσεις θεωρείται άγνωστη και κανένας δεν ξέρει τίποτα.

Κάποιοι έχουν την αποφασιστικότητα να πάνε μακρυά. Και είναι διατεθειμένοι να αντιμετωπίσουν το αυστραλιανό point system εισαγωγής μεταναστών που σε κάνει να ζεις στο άγχος αν ξεμείνεις από δουλειά και μπορείς να φας σουτ από τη μία μέρα στη άλλη, ενώ στην  ίδια περιοχή υπάρχει η Νέα Καληδονία, γαλλικό νησί (πρώην αποικία) με χρόνια έλλειψη εργατικών χεριών που μπορείς να διαπραγματευτείς και τα εισιτήρια κι αν ξεμείνεις έχεις και τα επιδόματα της Γαλλίας και φυσικά είσαι και στη ΕΕ.

Επίσης έχω υπόψη ότι κάποια στελέχη πάνε και στην Κίνα, ενώ δεν ακούω πολύ για Βραζιλία που είναι κι αυτή ανερχόμενη χώρα και πιο κοντά στη δυτική νοοτροπία.

Πώς αποφασίζει ο υποψήφιος μετανάστης; Πόσο καλά το ψάχνει το ζήτημα; Έχω την εντύπωση ότι η μεγάλη μάζα ακολουθεί τους συνήθεις προορισμούς και ότι οι πραγματικά motivated κάνουν το ψάξιμό τους και δεν μιλάνε παραπέρα, γιατί δεν θέλουν ανταγωνισμό.


25-09-2020 15:21 Παράθεση
2 likes George Iasonas  

Πολύ ενδιαφέρον θέμα. Πιστεύω πρώτα απ όλα πως στη μετανάστευση υπάρχει ένα είδος κοπαδικότητας, αν μπορώ να χρησιμοποιήσω τον όρο. Μοιάζει δηλαδή σαν ένα κοπάδι ζώων που αναζητά νερό η τροφή και μόλις βρούνε τα πρώτα, ακολουθούν και τα άλλα από πίσω. Αυτός είναι και ο λόγος που κάποιες χώρες επικράτησαν έναντι κάποιων άλλων. Μεγάλο ποσοστό μεταναστών διαλέγει προορισμό επειδή έχει κάποιους γνωστούς εκεί. Αυτό ισχύει για όλες τις εθνικότητες, όχι μόνο για τους Έλληνες.

Από κει και πέρα υπάρχουν και οι ψαγμένοι που έχουν τις κεραίες ανοιχτές σε όλον τον πλανήτη, είναι συνήθως οι καταρτισμένοι σε κάποιον τομέα. Πολλοί από αυτούς διαλέγουν δημοφιλείς προορισμούς λόγω ότι θέλουν να συνευρίσκονται με συμπατριώτες τους, να μιλάν τη γλώσσα τους, να αναζητήσουν σύντροφο της ίδιας εθνικότητας, να κάνουν τα παιδιά τους παρέα με συμπατριωτάκια, κλπ

Από την άλλη, υπάρχουν και άλλα που παίζουν ρόλο, όπως η πολιτική της κάθε χώρας απέναντι στους μετανάστες, ο ρατσισμός, και φυσικά οι μισθοί, οι ευκαιρίες απασχόλησης και η αγορά εργασίας γενικά, η εγκληματικότητα, η ποιότητα ζωής, κλπ

Για παράδειγμα, η Βραζιλία, η Κίνα και οι ανατολικές ευρωπαικές χώρες, πάσχουν από χαμηλούς μισθούς, ενώ έχουν και άλλα προβλήματα όπως εγκληματικότητα (Βραζιλία), ρατσισμό (Κίνα) κλπ Για την Ανατολική Ευρώπη πιστεύω ότι θα γκαζώσει σε μερικά χρόνια και θα φτάσει στα επίπεδα της δυτικής ευρώπης. Ήδη Εσθονία και Πολωνία έχουν ξεφύγει. Κάποιες πολυεθνικές σε αυτές τις χώρες κρατάν τους μισθούς αρκετά ψηλά. 

Από την άλλη οι ισχυρές χώρες έχουν μόνιμο πρόβλημα εργατικών χεριών και ψηλούς μισθούς, που τις κάνει μονίμως ελκυστικές, αν και τα τελευταία χρόνια έχουν αλλοιωθεί πάρα πολύ με όλους αυτούς τους μετανάστες, την εξίσωση μισθών παγκοσμίως, κλπ

Η Αγγλία ήδη έγινε δύσβατος προορισμός. Αν η λίρα πέσει και άλλο, ειδικά κάτω από το ψυχολογικό όριο του 1 προς 1 με το ευρώ, θα γίνει πλέον απεχθής προορισμός για τους ευρωπαίους. Θα μπει στα αζήτητα. 

Η Γαλλία που αναφέρεις, πιστεύω το πρόβλημα είναι καθαρά στη γλώσσα. Ενώ είναι τέλεια σαν χώρα, δεν έχει γίνει διάσημος προορισμός για τους Έλληνες γιατί οι περισσότεροι μαθαίνουν καλά αγγλικά και όχι γαλλικά. 

Τέλος κάτι διαμαντάκια όπως αυτό που αναφέρεις (Νέα Καληδονία) υπάρχουν πολλά, απλά τα περισσότερα είναι άγνωστα στο ευρύ κοινό και κάποιος θα πήγαινε μόνο αν είχε κάποιο γνωστό του εκεί, λόγω ακριβώς αυτής της ασημότητας. Επίσης τηρείται "μυστικότητα" όπως ανέφερες, γιατί κάποιοι που πετυχαίνουν σε τέτοια μέρη, δε θέλουν να διαδοθεί και να μαζευτεί η σάρα και η μάρα. Ακόμα και η Αφρική έχει προορισμούς πολύ ελκυστικότερους από τη δυτική ευρώπη, απλά είναι άγνωστοι στο ευρύ κοινό, ή αφορούν μόνο συγκεκριμένα επαγγέλματα. 

Πάντως σαν θέμα έχει τεράστιο ενδιαφέρον και θα ήθελα να διαβάσω και άλλες απόψεις, ειδικά από άτομα που έζησαν σε κάποια από αυτά τα μέρη.

25-09-2020 16:59 Παράθεση
7 φορές να πέσεις 8 να σηκωθείς
1 likes George  

Τα σημαντικότερα είναι:

- Μισθοί

- Χαμηλή ανεργία

- Ευκολία σε έκδοση βίζας, κλπ

- Χαμηλή εγκληματικότητα

- Οργάνωση στην κοινωνία

- Γλώσσα

- Ελληνική κοινότητα

Όλα αυτά τα έχουν μερικές μόνο χώρες όπως Αγγλία, Γερμανία (εκτός από το γλώσσα), Σκανδιναβία, Αμερική-Αυστραλία (εκτός από την ευκολία στη βίζα) για αυτό είναι πάντα στην κορυφή της προτίμησης

Στον αντίποδα οι μεγαλύτεροι αποτρεπτικοί παράγοντες είναι:

- Υψηλή εγκληματικότητα (Βραζιλία, Αφρική)

- Χαμηλοί μισθοί (Βαλκάνια, Ανατολική Ευρώπη, Αφρική,)

- Απόσταση (Αυστραλία)

- Δύσκολη γλώσσα (Κίνα)

- Καιρός (Σκανδιναβία, Αραβικές χώρες)

- Κουλτούρα (Μουσουλμανικές χώρες)

27-09-2020 08:50 Παράθεση



Απάντηση: