GrBusinessForum
Η ελληνική κοινότητα του επιχειρείν


Αλλαγή καριέρας-επαγγέλματος. Υπέρ-κατά, προσωπικές εμπειρίες

4 likes Kostas57 George Evi Iasonas  

Είχα διαβάσει κάπου ότι στην Αμερική ο μέσος εργαζόμενος κατά τη διάρκεια του εργασιακού του βίου αλλάζει κατά μέσο όρο 12 επαγγέλματα ενώ αλλάζει 7 τόπους κατοικίας. Στη χώρα μας φυσικά τα αντίστοιχα νούμερα είναι κατά πολύ μικρότερα, ενώ οι περισσότεροι προτιμούν από μικροί μία μόνιμη θέση που θα την κρατήσουν εφ' όρου ζωής, χωρίς πολλές αλλαγές και πονοκεφαλιάσματα. Η ιστορία και η μοίρα όμως έχουν άλλους κανόνες και για διάφορους λόγους πολλές φορές καλούμαστε να αλλάξουμε επάγγελμα λόγω συνθηκών, άλλες φορές το επιλέγουμε οι ίδιοι για να κάνουμε κάτι που αγαπάμε περισσότερο ή μας φαίνεται πιο κερδοφόρο-ενδιαφέρον-ευκολότερο, κλπ από αυτό που κάναμε πριν. 

Ποιες οι εμπειρίες σας από το μεγάλο αυτό θέμα του εργασιακού βίου; Έχετε κάνει πολλές αλλαγές καριέρας-επαγγέλματος στη ζωή σας και πως τις βιώσατε; Πιστεύετε ότι οι κοινωνίες θα πρέπει να γαλουχούν τους πολίτες ώστε αυτοί να εμβαθύνουν σε μία συγκεκριμένη ειδίκευση και να ασχολούνται μόνο με αυτήν σε όλο τους τον βίο ή θα ήτανε καλύτερα αν όλοι γαλουχηθούν ώστε να είναι πολυπράγμονες και ικανοί για πολλά και διαφορετικής φύσης επαγγέλματα;

Το θέμα αφορά τόσο ρόλους υπαλληλικούς όσο και επιχειρηματικούς, κάτω από τη σκέπη του γενικότερου όρου "επάγγελμα"

#Επιχειρηματικές κουβέντες   #Σπουδές και δια βίου κατάρτιση
31-08-2020 13:46 Παράθεση
7 φορές να πέσεις 8 να σηκωθείς
3 likes George Evi Iasonas  

Στα 58 μου έχω αλλάξει σίγουρα πάνω από 7 δουλειές (αναφέρω αυτές που κάθησα τουλάχιστον ένα έτος και 4 τόπους κατοικίας, συμπεριλαμβανομένου και του εξωτερικού. Θεωρώ την αλλαγή επαγγέλματος εμπειρία και πρόσκληση και καλό είναι να το τολμά κανείς, αν βλέπει ότι στην τωρινή του κατάσταση δε βγαίνει τίποτα. Το ίδιο, ίσως και περισσότερο για την αλλαγή τόπου κατοικίας, γιατί αλλάζοντας περιβάλλον, αλλάζεις σχεδόν τα πάντα, νέοι φίλοι, νέες συνήθειες, νέα τοπία για βόλτες, περιηγήσεις, εξερεύνηση. Αρκεί να έχεις πάντα μέσα σου μία Ιθάκη που θα σε περιμένει μετά τις περιπέτειες σου

03-09-2020 23:30 Παράθεση
3 likes Gauss Evi Iasonas  
[quote] Παράθεση από Gauss, 31-08-2020 13:46:

Ποιες οι εμπειρίες σας από το μεγάλο αυτό θέμα του εργασιακού βίου; Έχετε κάνει πολλές αλλαγές καριέρας-επαγγέλματος στη ζωή σας και πως τις βιώσατε; Πιστεύετε ότι οι κοινωνίες θα πρέπει να γαλουχούν τους πολίτες ώστε αυτοί να εμβαθύνουν σε μία συγκεκριμένη ειδίκευση και να ασχολούνται μόνο με αυτήν σε όλο τους τον βίο ή θα ήτανε καλύτερα αν όλοι γαλουχηθούν ώστε να είναι πολυπράγμονες και ικανοί για πολλά και διαφορετικής φύσης επαγγέλματα;

Το θέμα αφορά τόσο ρόλους υπαλληλικούς όσο και επιχειρηματικούς, κάτω από τη σκέπη του γενικότερου όρου "επάγγελμα"


Έχω αλλάξει δουλειά αρκετές φορές. Άλλοτε ήταν εύκολα κι άλλοτε δύσκολα, αλλά δεδομένου ότι ποτέ δεν είχα αφεντικά στο κεφάλι μου (πάντα ελεύθερος συνεργάτης), το βίωσα γενικώς καλά. Τις δυσκολίες που σχετίζονται με τη φύση της δουλειάς τις θεωρώ μέρος του προγράμματος.

Τώρα για το τι πρέπει να κάνει μία κοινωνία, είναι μεγάλο θέμα. Ενέργειες είτε σε συμβουλευτικό επίπεδο είτε με προώθηση προς ορισμένες κατευθύνσεις μπορούν να γίνουν. Πχ εμείς στη Γαλλία έχουμε κύριο οικονομικό συνέταιρο τη Γερμανία. Θα έπρεπε το εκπαιδευτικό σύστημα να βρει τρόπο, ας πούμε με μοριοδότηση, να προωθήσει τα γερμανικά, πράγμα που δεν γίνεται και οι μαθητές παίρνουν μετά τα αγγλικά, ως δεύτερη γλώσσα τα ισπανικά, επειδή είναι εύκολα. Αυτό ήταν μόνο ένα απλό παράδειγμα. Τελειώνοντας το λύκειο οι περισσότεροι μαθητές δεν έχουν πλήρη εικόνα για την κατάσταση της αγοράς.

Υπάρχουν επίσης δύο μεγάλα λάθη σχετικά με την νοοτροπία που πρέπει να αλλάξουν.

1. Ο επαγγελματικός προσανατολισμός πρέπει να απαγκιστρωθεί από το «ψάχνω δουλειά» και να εστιάσει και στο «δημιουργώ δουλειά». Έχετε παρατηρήσει πώς όταν κάποιος μείνει άνεργος τον ρωτάνε «βρήκες δουλειά;», ενώ θα έπρεπε να τον ρωτάνε «ξεκίνησες τίποτα;». Όλη η κοινωνία μας προγραμματίζει να λειτουργούμε σαν υπάλληλοι. Δεν θα γίνονταν όλοι επιχειρηματίες, αλλά σίγουρα θα είχαμε περισσότερους, επειδή οι δημιουργικοί χαρακτήρες θα έβρισκαν πιο πρόσφορο περιβάλλον να αναπτυχθούν. Όσοι δεν θα τα κατάφερναν θα γίνονταν υπάλληλοι όπως τώρα και θα έλεγαν «τουλάχιστον προσπάθησα», ενώ τώρα οι περισσότεροι, προγραμματισμένοι ως υπάλληλοι, ούτε καν σκέφτονται ότι μπορούν να έχουν παραπάνω δυνατότητες.

2. Δεύτερο λάθος είναι ότι ο νέος πτυχιούχος σκέφτεται πώς θα αξιοποιήσει το πτυχίο, παρά τις ικανότητές του. Ακούγεται λογικό, ύστερα από τόσα χρόνια σπουδών σε κάτι, να θες να ασχοληθείς με το αντικείμενο που σπούδασες. Μόνο που η αγορά νοιάζεται για τις ανάγκες της κι όχι για το τι είχες όρεξη να σπουδάσεις κι ούτε εσύ ήξερες καλά την αγορά λίγα χρόνια πριν, όταν αποφάσιζες να επιλέξεις σχολή. Πρέπει λοιπόν να ψάξεις/δραστηριοποιηθείς στον ευρύτερο χώρο του αντικειμένου σου κι όχι να κολλήσεις στην ειδικότητα σου. Το θέμα είναι να ξεκινήσεις να βγάζεις χρήμα για να αποκτήσεις την ανεξαρτησία σου με στόχο στην πορεία να προσεγγίσεις αυτό που θέλεις. Επίσης αν το αντικείμενο σου έχει απαρχαιωθεί (obsolete) εν τω μεταξύ, κάνεις το update σου ή αλλάζεις αντικείμενο.

Επειδή ζούμε σε εποχές αβεβαιότητας και εξελίξεων, κυρίως τεχνολογικών, κατά τη γνώμη μου, το μεγαλύτερο επαγγελματικό προσόν, ακόμη και πάνω από την εξειδίκευση είναι η ετοιμότητα. Προσαρμόζεσαι συνέχεια για να είσαι πάντα έτοιμος για τις ευκαιρίες. Και προφανώς οι νεότεροι θα χρειαστεί να αλλάξουν πολλές δουλειές στην επαγγελματική τους πορεία.

21-09-2020 17:41 Παράθεση
1 likes George  
Παράθεση από George, 21-09-2020 17:41:

Ο επαγγελματικός προσανατολισμός πρέπει να απαγκιστρωθεί από το «ψάχνω δουλειά» και να εστιάσει και στο «δημιουργώ δουλειά». Έχετε παρατηρήσει πώς όταν κάποιος μείνει άνεργος τον ρωτάνε «βρήκες δουλειά;», ενώ θα έπρεπε να τον ρωτάνε «ξεκίνησες τίποτα;». Όλη η κοινωνία μας προγραμματίζει να λειτουργούμε σαν υπάλληλοι. Δεν θα γίνονταν όλοι επιχειρηματίες, αλλά σίγουρα θα είχαμε περισσότερους, επειδή οι δημιουργικοί χαρακτήρες θα έβρισκαν πιο πρόσφορο περιβάλλον να αναπτυχθούν. Όσοι δεν θα τα κατάφερναν θα γίνονταν υπάλληλοι όπως τώρα και θα έλεγαν «τουλάχιστον προσπάθησα», ενώ τώρα οι περισσότεροι, προγραμματισμένοι ως υπάλληλοι, ούτε καν σκέφτονται ότι μπορούν να έχουν παραπάνω δυνατότητες.


Τα είπες όλα! Δε θα μπορούσα να συμφωνήσω περισσότερο

22-09-2020 00:49 Παράθεση
7 φορές να πέσεις 8 να σηκωθείς
0 likes  

Καλώς η κακώς δεν έχω κάνει άλλες δουλειές για σημαντικό χρονικό διάστημα, πέραν της λογιστικής. 

Είναι και η φύση του επαγγέλματος τέτοια που δεν σου αφήνει πολλά περιθώρια για άλλα. 

Έχεις πάντα δουλειά και συνήθως έχεις ΠΟΛΛΗ δουλειά και τα χρόνια απλά περνούνε. 

Οι περισσότεροι συνάδελφοι μου αυτό το μοτίβο ακολουθούν.


22-09-2020 17:23 Παράθεση
0 likes  
Παράθεση από Evi, 22-09-2020 17:23:

Καλώς η κακώς δεν έχω κάνει άλλες δουλειές για σημαντικό χρονικό διάστημα, πέραν της λογιστικής. 

Είναι και η φύση του επαγγέλματος τέτοια που δεν σου αφήνει πολλά περιθώρια για άλλα. 

Έχεις πάντα δουλειά και συνήθως έχεις ΠΟΛΛΗ δουλειά και τα χρόνια απλά περνούνε. 

Οι περισσότεροι συνάδελφοι μου αυτό το μοτίβο ακολουθούν.


Παρομοίως. Εκτός από δουλειές του ποδαριού που έκανα ως φοιτητής, μετά το πτυχίο ασχολήθηκα αποκλειστικά με τη δικηγορία. Αυτό είναι καλό μεν από την άποψη ότι εμβαθύνεις σε αυτό που κάνεις, από την άλλη είσαι πιο ευάλωτος αν μείνεις ξεκρέμαστος από δουλειά, όπως η κατάσταση που περιγράφει στο άλλο θέμα ο συμφορουμίτης George.

27-09-2020 09:06 Παράθεση



Απάντηση: